Niewesoło

Niewesoło ostatnio u mnie, po długim okresie bezproblemowym.
Tak to się w życiu układa.
Znów popsuł mi się kręgosłup. Znów leki, ból i szukanie ratunku od niego...
Do tego w moich rodzinnych stronach przeszła nawałnica, pozrywała dachy domów, powaliła drzewa w lesie, słupy wysokiego napięcia...zniszczenia są ogromne, cała okolica i pobliskie miejscowości podobno przez 2 tygodnie zostaną bez prądu.
A mój synek jest właśnie tam, na wakacjach u babci.

Robótkowo chwilowo się nie dzieje(a działo się intensywnie, łącznie z cudownym spotkaniem robótkowym w przemiłym gronie), oprócz tego że do prucia idzie efekt 2-tygodniowego dziubdziania na 2,5mm drutach twardego lnu, bo koncepcja się zmieniła i okazało się, że źle rozliczyłam oczka. Zresztą teraz nie za bardzo mam jak siedzieć a na leżąco robić nie potrafię...
Jak ból trochę odpuści, to wrzucę fotki starszych robótek.
Oby odpuścił:(((((

Wakacyjny post

Obiecałam i choć raz chcę się wywiązać.
Oto krótka fotorelacja z moich wakacji:)

Morze, nasz morze, jak ja cię kocham...

I niestety taka piękna pogoda to tylko przebłyski i nawet jak było słonko, to wiał silny, przeszywająco zimnem wiatr.
Zazwyczaj pogoda była taka:

Ach, te tłumy na plaży...:))) A te małe ludziki w tle to moja rodzinka - tak, kąpaliśmy się nawet podczas takiej pogody:)
Kocham to miejsce właśnie dlatego, że jest puste...
A to widok po drugiej stronie plaży, w trochę lepsza pogodę... znów tłumy plażowiczów:)

Zdjęcia wyglądają na pogodne, bo jak wiało i lało, to aparatu ze sobą nie zabierałam (czyli zazwyczaj)... Ale było naprawdę zimno.

No i fale... zaletą tego wiatru była sztormowa pogoda i bardzo duże fale... czasem strach było wejść do wody, bo na głębokości po kolana już nogi podcinało i waliło głazami po kostkach... osobisty mąż si nie bał i właził w 2-metrowe fale ale musiał uważać, bo ciągle znosiło go na falochron. Na zdjęciach nie widać ogromu tych fal...

Ale zabawę mieliśmy wszyscy fantastyczną... mówiłam już, że woda miała 14 stopni?

A kontakt z przyrodą fantastyczny... w tak spokojnym miejscu ptaki gnieżdżą się w otworach wentylacyjnych domku... małe słowiki zginęłyby z połamanymi nóżkami i skrzydełkami, ale mój tata odkręcił zawór i delikatnie wyjął maluchy... tylko co z nimi zrobić o 4 rano? Na szczęście w bukszpanie było porzucone gniazdo, gdzie umieściłam osobiście wystraszone słowiczątka:

Okazało się, że głębiej w wentylatorze zostały jeszcze dwa pisklęta. Rodzice karmili je na zmianę a tydzień później cała piątka uczyła się latać:)
Obcowania z fauną było jeszcze więcej:

Bo obok nas była stadnina koni:)
No i jeszcze fotka pt. "udzierg na plaży":)

Tu chyba widać, że zimno. Poubierana w 3 warstwy ubrań i polar chowam się jak najbliżej parawanu, żeby nie dostać piaskiem po oczach od wiatru:)
I jeszcze obserwacja stateczków wypływających z pobliskiego portu ku zachodzącemu słońcu:

I jedyny przyzwoity zachód słońca, na jaki się załapaliśmy przez 2 tygodnie:

I jeszcze w ostatnim dniu... 10 minut przed odjazdem, akurat pogoda zaczęła się przecierać...ale wiatr jeszcze targał włosy:

No cóż, morze - do zobaczenia za rok:)

Osiołkowi w żłoby dano...

W jednym piękną babyalpakę silk, z której robi się Dhalia (i będzie się robić do sądnego dnia chyba) a w drugim len, bo przecież lato i upały, no i coś letniego by się przydało.

Prawda jest taka, że nie mam w co rąk włożyć, bo przydałoby się ich kilka par.
Czyli - wróciłam:)

Było fajnie, choć trafiliśmy chyba na 2 tygodnie najbrzydszej pogody wakacyjnej tego roku. Kocham polskie morze, choć bywa kapryśne. Nie przeszkadza mi zimna woda (kąpałam się w 14 stopniach - powietrze miało za to aż 15 stopni, co dla mnie - zwierza ciepłolubnego jest wyczynem, więc chwalę się na prawo i lewo:), kocham fale, piasek, kamienie, bursztyny, ciszę i spokój:) Nie cierpię tylko rozdartych, paskudnych mew:) Zresztą już tęsknię za tamtym chłodem, zaraz po powrocie do domu pogodzie się odwidziało i znów żar leje się z nieba.

Z frontu robótkowego:
- Dhalia robiła się i nadal robi w ślimaczym tempie - kocham tę włóczkę, więc nie wiem o co cho i już nawet nie wnikam... kiedyś się zrobi:);
- Sihaya jest zrobiona w 3/4;
- zrobiłam letni topik, który tak spodobał się mojej mamie, że dostała go w prezencie urodzinowym... fotki wkrótce, bo nie zdążyłam zrobić, w weekend będzie okazja:)
- upadłam chyba na głowę, bo zaczęłam letnie lniane wdzianko... na drutach 2,5mm... przy moim rozmiarze i tych drutach potrwa to do następnego lata zanim skończę...
Mam już jednak patent na len, żeby w robocie był przyjaźniejszy - uprać przed rozpoczęciem robotki i wymiętolić:) Wtedy jest mięciutki:) Na razie jednak leci pierwszy 300-metrowy motek, więc jeszcze trochę się pomęczę.

Chcecie fotorelację z urlopu, czy od razu jakiś udzierg?
Pozdrówki serdeczne dla wszystkich czytaczy i podglądaczy:)

poszukuję...

Dziewczyny, poratujcie...
Robię Dahlie i okazało się, że motki włóczki z różnych farbowan znacznie różnią się odcieniem.
Poszukuję więc dwóch motkow babyalpaki silk dropsa w kolorze navy blue, farbowanie 002.
Może którejś z Was zostały i są niepotrzebne? Chętnie odkupię.

Pozdrawiam z końcówki urlopu,
wasza
Vi

Fioletowy

Jak na miłośniczkę fioletów, zdecydowanie za rzadko dziergam coś z tych kolorów.
Tym bardziej ciesze się, jak fioletowe włóczki wpadną w moje ręce:)

Najpierw jednak - tylko z kronikarskiego obowiązku - kolejna serwetka spiralna, tym razem na drutach 3mm i o 10 cm większa. Będzie też kolejna na drutach 3,5mm:)

A fioletów powstał Aeolian - jeden z najpiękniejszych wzorów jakie znam. Na drutach 5,5mm wyszedł ogromny, w sam raz do otulenia się w chłodne wieczory... więc przydatny jesienią i zimą.
Już taki jeden zrobiłam rok temu, czerwony i na drutach 5mm.
Włóczka ta sama, Soffio Plus Adriafilu.

I fotki:

Wzór: Aeolian

Powoli też szykuję się do urlopu, już za chwileczkę wyruszam nad morze w moje ukochane miejsce. Może tam uda mi się skończyć Dahlię? Mam nadzieję:)
Internet też spakuję, więc do zobaczenia znad morza:)))

DDdD

Nie, to nie uśmieszki:)
Ponieważ paczka już doszła, to mogę pokazać na blogu: Dew Drops dla DORO.
Zamówione sto lat temu. Ale ciągle coś - jak to w życiu. Zresztą ścisłego terminu nie miałam...
Ale.
Nie wypada przecież jechać z pustą ręką, nie? O tej prawdzie życiowej przypomniałam sobie tuz przed wyjazdem i chciałam potem zadziergać się na śmierć, aż mi się druty w ręcach paliły i prawo-lewe oczka wychodziły bokiem.
Albowiem.
Wiecie, że nie lubię dużych dziur... a że niteczka jak niteczka - wychudzona i wyciągnięta, to i druty cieniutkie - 3mm.
Tak, wiem, zboczenie mam.
Z podobnej wełny dziergolą i na 5mm... no cóż, jak ma ktoś nakładzione do głowy to nic nie pomoże. No więc dwa moteczki mozolnie przerabiałam przez 2 tygodnie a chusta malutka i malutka... wykorzystałam na maxa, bałam się, że nitki nie wystarczy i sądzę, że na kolejną wielkość by już nie wystarczyło. Na szczęście po moim ekstremalnym blokowaniu chusta się wyciągnęła i mimo, że pajęczynka,to nadaje się do chodzenia:).
Niteczka z tych najulubieńszych, piękna malinowa alpaka, tym razem z Zagrody. Mięciutka, milutka, nawet grzejąca jest też. Dodaję do ulubionych. :)
No to fotki proszę:












A ponieważ wyjazd do skutku nie doszedł z przyczyn wyższych, więc posłałam paczkę:)

Sami widzicie, że musiałam potem coś szybkiego machnąć i stąd tamta serweta. :)
Dewdropsów na razie nie przewiduję więcej i nie zamęczę Was jak szalem w fale, słowo harcerza.

A tak w ogóle to obraziłam się na świat, na lekarzy, leczę chorą nogę, kolanko mi się zepsuło i wyprostować nie chce. A o państwowej służbie zdrowia i NFZtach nie powiem nic, bo jestem grzeczną dziewczynką i przeklinać nie będę.

A w kolejnym odcinku bloga - niespodzianka:) Znów chusta, cieszycie się?

P.S. Dane techniczne:

wzór - darmowy
włóczka
zużycie - prawie całe 2 motki
druty: 3mm
czas: 2 tygodnie po pińcet godzin dziennie.
;)

Spiralka

Oglądaliście wczorajszy mecz? Ależ emocje! Brawo dla Polaków, oby zawsze tak grali!:)))
Nawet nie dało się zbytnio robić na drutach, akurat mam robótkę z wzorem i liczenie oczek nie wchodziło w grę.:)))

Żeby nie zanudzać ciągle tym samym wzorem - dziś nowość:)
W serwetkach zakochałam się już dawno temu, ale jakoś nie miałam odwagi się za nie zabrać... No ale raz kozie śmierć.
Po jednej bardzo monotonnej robótce, do tego liczącej setki oczek, chciałam zrobić coś szybkiego i efektownego, tak dla odreagowania. Kupiłam więc kordonek (na których się kompletnie nie znam, no i zaczęłam.
Zaczęłam, to dużo powiedziane, bez pomocy Anle, nic by z tego nie wyszło. Jednak dzięki jej wielkiej cierpliwości doprowadziłam robótkę do końca. Aniu, bardzo serdecznie Ci dziękuję!






Na zdjęciu widać, że kordonek jest lekko połyskujący, pięknie odbija światło:)
Robótka miała być szybka a zajęła mi 4 dni! I miała to być mała serwetka, a wyszła serweta na 60 cm średnicy!
Jednak jestem z siebie dumna i na pewno nie będzie to moja ostatnia serweta.
Serwetę zrobiłam na drutach 2,5mm z kordonka Aria, zużyłam może 2/3 motka.
Wzór jest darmowy, dostępny TU.
We wzorze brakuje dwóch rzędów, nie są opisane, więc nie wiedziałam, czy to pomyłka, czy też trzeba je zrobić na prawo. Zwyczajnie je ominęłam.
A teraz lecę poprawić kolory, bo znów coś z linkami jest nie tak i nie wiem, czy są widoczne.

Kto czytał...

Kto czytał u Doro posta, ten wie, że z naszych planów nic nie wyszło.
Ot, życie...

Na drutach obecnie fioletowa (wreszcie) włóczka przeobraża się w chustę.
:)

No i muszę zrzucić fotki z aparatu, żeby pokazać, czym mnie zajęła końcówka ubiegłego tygodnia:)
Trochę biegania mam teraz po lekarzach różnych, ale obiecuję, że się postaram...

Różowe fale

Ostatnio zadzierguję się na amen. Zaczęło się jeszcze w kwietniu, kiedy to kończyłam różowy szal i trwa nieustająco do teraz.
Co poradzić - ilość projektów must have jest ogromna a ręce tylko dwie, do tego tempo mojego robótkowania pozostawia wiele do życzenia. Ale praktyka czyni mistrza i wierzę, że kiedyś nie będę musiała patrzeć na przerabiane jerseyem oczka a rząd 600 oczek przerabiać będę 5 minut a nie pół godziny.
Dziś kolejny szal.
Pierwszy raz ten wzór, dobrze znany i powtarzany przeze mnie do znudzenia, z wełenki niemoherkowej. Nie jest to więc mgiełka, tylko konkretny szal, ciepły i praktyczny, co jednak nie ujmuje mu uroku.
Diabeł tkwi w szczegółach, czyli wełnie. Zagrodowa BFL w wersji Sock jest ultramiękka, bardzo lubię z niej robić, do tego niezbyt droga i wydajna.
Na długaśny 2-metrowy szal poszły całe2 motki, zostało może z 10 metrów. Przerabiane na drutach 4mm, choć wiem, że dziewczyny wełnę o tej grubości przerabiają na większych rozmiarach.
No to po przydługim wstępie - fotki.

















A teraz pakuję wełnę, druty, pasztet, winko i wyruszam:) Będą rozmowy, wygłupy, śmiechy, spacery, relaks i co tylko jeszcze wymyślimy:) Doro, uważaj, Lenbory przybywają!!!:))))

Alafoss loopi czyli wełna islandzka

Zanim pokażę dziergadło, to sobie uporządkuję temat oceny włoczek, bo tylko jedna została na tapecie, a mianowicie wełna islandzka, z której mężowi zrobiłam swetrzysko.

Fotka ze strony www.nordicstore.net

Wełna islandzka jest bardzo lekka, szorstka, sucha, skręcona z pojedynczej nici. Charakteryzuje się dość sztywnym włoskiem, podczas pracy ten włosek trochę się sypie. Robi się z tej wełny dość przyjemnie i szybko, choć daleko jej do pieszczoty palców alpaki czy merino. Dzianina ma niepowtarzalny charakter, szybko schnie i ładnie się układa, po praniu mięknie jednak nic nie tracąc ze swej rustykalności.
Polecam na ubrania wierzchnie.
Do tego jest naprawdę wydajna, w motku 100g jest jej co prawda tylko 100 m, ale przeznaczona jest na grubsze druty, producent zaleca 6mm. W moim odczuciu jest wydajna. dodatkowo wybór kolorów jest bardzo duży, ponad 40 odcieni do wyboru.
Cenowo tez nie jest źle, niecałe 4 dolary za motek, a czasem trafiają się też spore obniżki. Przesyłka z nordicstore szła szybko, więc mogę sklep z czystym sumieniem polecić.

No i to chyba tyle...
Obecnie na druty wróciły cienizny, potem zajmę się niedokończonymi projektami:)
A z frontów pozawłóczkowych - Młody kuśtyka już bez kuli, ale jeszcze skarży się na ból, w tym tygodniu dwie wizyty u ortopedy mamy. Do tego oprócz nogi zafundował nam atrakcje w postaci zapalenia gardła.
Ale żadne trudy nam niestraszne, bo za pasem wydarzenie roku, spotkanie z dawno niewidzianą ukochaną DORO:DDDD